NAH en ik

my HYROX journey - GO/NOGO

Mon, 18 Aug 2025 09:20:05 GMT

De voorbereidingen voor mijn HYROX-event lopen helaas totaal niet zoals gepland.
Ondanks het feit dat ik van de sportorthopeed een duidelijke “GO” kreeg om deel te nemen – zelfs na de constatering van artrose in mijn rechterknie – liggen de trainingen volledig stil. De constante pijn rondom mijn knie maakt zelfs dagelijks bewegen lastig, laat staan hardlopen.

Op advies van mijn vertrouwde fysiotherapeut Thomas in de Braekt van Vaessen Fysio Vitaal, ben ik gestart met het supplement Arthro-5. Inmiddels gebruik ik dit nu zo’n vier weken en moet ik eerlijk toegeven dat de continue pijn rondom mijn knieën al duidelijk verminderd is.

Hardlopen met artrose?

Betekent artrose in beide knieën dat hardlopen onmogelijk is? Nee, gelukkig niet. Hardlopen behoort nog steeds tot de mogelijkheden.
Wel gaf de orthopeed aan dat mijn knieën bij elke landing negen keer mijn lichaamsgewicht moeten opvangen. Gezien mijn huidige gewicht is dat een flinke belasting. Daarbij geldt: hoe meer belasting, hoe minder rust en herstel. En zonder rust verdwijnt de ontsteking in mijn knieën niet. Zo beland ik in een vicieuze cirkel.

Kortom: hardlopen is voor nu géén verstandige optie.

Deelname HYROX evenement

En dan de grote vraag: is deelname aan het HYROX evenement op 21 september nog haalbaar?

Vanuit mijn EGO zeg ik: “Let’s go!”.
Maar luister ik naar mijn lichaam, dan is het antwoord: “Nu even niet…”.

Omdat ik dit HYROX-event samen met Jeremy zou doen, heb ik met hem verschillende opties besproken. Misschien mijn ticket verkopen of overschrijven? Maar voor Jeremy was er maar één optie: SAMEN . Is het niet nu, dan doen we het in de toekomst.

Dat maakte mijn besluit een stuk makkelijker: ik heb besloten mijn deelname aan het HYROX-event te postponeren.

De focus voor nu

Mijn huidige focus ligt op:

Spierversterking rondom de knieën
Gewichtsreductie

Op die manier hoop ik het hardlopen op termijn weer voorzichtig op te pakken. Al weet ik dat dit opnieuw klachten en ontstekingen kan geven, ik wil zó graag een HYROX-event voltooien, dat ik bereid ben die weg te bewandelen.

Maar voor nu: HYROX – POSTPONED.

Via deze blog neem ik je graag mee in mijn voorbereidingen, mijn tegenslagen, maar vooral ook in mijn groei. Mijn HYROX journey is begonnen!

Veel leesplezier en dank voor het volgen,

Groet,
Jerry

my HYROX journey - Alleen fietsen!!

Tue, 08 Jul 2025 18:17:19 GMT

De voorbereidingen voor mijn HYROX-event lopen helaas niet helemaal zoals gepland.

Na het luisteren van diverse HYROX-podcasts realiseerde ik me dat mijn training meer focus nodig had op het hardlopen. Niet alleen vanwege de 8x 1km tijdens het event, maar ook om te ontdekken hoe mijn linkerknie – met artrose – deze belasting zou verdragen.

De eerste trainingen op de atletiekbaan gingen redelijk. Mijn conditie kon nog wel een boost gebruiken, dus besloot ik meerdere keren per week te gaan lopen, met een mix van duurlopen en intervallen.

Maar al snel diende zich een nieuwe uitdaging aan: tijdens het hardlopen kreeg ik een stekende pijn in mijn rechterknie , met uitstraling naar de kuit. Ironisch genoeg, géén klachten aan de linkerknie. Na het koelen van mijn knie en wat online onderzoek (inclusief raadpleging van ChatGPT), leek het te gaan om een “lopersknie”. Rust, koeling en medicatie zouden het moeten oplossen. Helaas verdwenen de klachten niet.

Tijd voor een bezoek aan mijn vertrouwde fysiotherapeut Thomas in de Braekt van Vaessen Fysio Vitaal, die me eerder uitstekend hielp met mijn linkerknie.

Na een echo en grondig onderzoek bleek dat het géén lopersknie was, maar knieartritis . De echo liet ook slijtage van het kraakbeen zien. Een verwijzing naar een sportorthopeed via de huisarts was onvermijdelijk.

Aanpassen en doorzetten

In afwachting van duidelijkheid, kreeg ik het advies om voorlopig niet te hardlopen of te springen. Te veel drukbelasting dus. Rust was het beste medicijn.

Omdat ik niet stil kon zitten, verving ik het hardlopen tijdens mijn HYROX-trainingen door roeien en de ski-erg. Aanvankelijk ging dat goed, maar ik was waarschijnlijk té fanatiek. De pijn bleef.

Bij een volgend bezoek aan Thomas kreeg ik stevig advies: twee weken alleen fietsen , niks anders. Tijd om écht op de rem te trappen.

Via de huisarts werd ik doorgestuurd naar de sportorthopeed. Oorspronkelijk stond de afspraak gepland voor 8 augustus 2025 – veel te ver weg. Gelukkig kon ik deze vervroegen naar 8 juli 2025 .

Mentaal zwaar, fysiek geduldig

Die twee weken fietsen? Overleefd. Maar het was lastig. In de sportschool zag ik anderen vol enthousiasme deelnemen aan HYROX-lessen. Tijdens de small group personal training keek ik toe hoe mijn vaste sportmaatje Cynthia de HYROX-les volgde, terwijl ik alleen kon aanmoedigen.

Tijdens mijn laatste bezoek aan de fysio (dit keer bij Dianne Volkers , omdat Thomas op vakantie was), kreeg ik eindelijk goed nieuws: mijn knie mocht weer iets meer belast worden – maar nog geen hardlopen of springen . Ik voelde me blij als een kind!

En inderdaad, recentelijk heb ik samen met Cynthia weer een HYROX power training voltooid. De kniepijn na afloop was draaglijk, en het voelde geweldig om weer écht mee te doen.

HYROX, maar hoe dan?

Toch blijft er een belangrijk punt hangen: zonder hardlopen, geen echte HYROX. Wandelen is geen optie, maar misschien snelwandelen wel? Mocht de sportorthopeed straks een ‘NOGO’ geven, dan blijf ik gewoon trainen met Jeremy. Tijdens trainingen vervang ik dan het lopen door roeien of ski-erg.

De diagnose is binnen

Het bezoek aan de sportorthopeed bracht duidelijkheid: ook mijn rechterknie heeft artrose , net als de linker. Daarnaast is het kraakbeen achter de knieschijf flink afgenomen – wat de pijn verklaart.

Het behandelplan: spierversterkende oefeningen voor mijn bovenbenen en core.

Maar de belangrijkste vraag was natuurlijk:
“Kan ik deelnemen aan het HYROX evenement?”
En het verlossende antwoord: JA! ��

Let’s go!

Via deze blog neem ik je graag mee in mijn voorbereidingen, mijn tegenslagen, maar vooral ook in mijn groei. Mijn HYROX journey is begonnen!

Veel leesplezier en dank voor het volgen,

Groet,
Jerry

my HYROX journey - Let's start!!

Mon, 09 Jun 2025 05:57:59 GMT

Na het luisteren van een aantal HYROX-gerelateerde podcasts op Spotify, besloot ik het daar gegeven advies serieus te nemen. Eén ding werd me duidelijk: goede voorbereiding is essentieel. Daarom schakelde ik hulp in bij mijn HYROX journey richting het HYROX-evenement in Maastricht, dat in september plaatsvindt.

Binnen Sportvision, de sportclub waar ik al jarenlang actief ben, worden er HYROX-lessen aangeboden. Een mooie kans! Dus maakte ik een afspraak voor een intakegesprek met Nygel Soree van HYROX GELEEN .

Tijdens het gesprek met Nygel werd mij iets belangrijks duidelijk: ook met mijn NAH en artrose is het zeker mogelijk om het HYROX-evenement te finishen. Dat gaf me vertrouwen… Dus: Let’s start!

Mijn voorbereiding bestaat uit het volgen van zoveel mogelijk HYROX-lessen. Daarnaast ga ik aan de slag met hardlopen om mijn uithoudingsvermogen te verbeteren — niet onbelangrijk, aangezien je tijdens het HYROX-event acht keer één kilometer moet hardlopen. Maar eerlijk is eerlijk: hardlopen en artrose zijn geen beste vrienden…

Via deze blog neem ik jullie graag mee in mijn voorbereiding, mijn uitdagingen, en mijn persoonlijke groei. Mijn HYROX journey is begonnen!

Veel leesplezier,

Groet,

Jerry

my HYROX journey

Wed, 07 May 2025 12:41:52 GMT

Als persoon met een niet-aangeboren hersenletsel en artrose in mijn linkerknie ben ik altijd op zoek naar manieren om actief te blijven. Sport is voor mij geen luxe, maar noodzaak: het helpt me om na een dag vol prikkels tot rust te komen.

Hardlopen, iets waar ik altijd van heb genoten, is door de artrose niet meer geschikt voor langere afstanden. Daarom beperk ik dat tot één à twee keer per week. Gelukkig biedt de sportschool uitkomst: ik train daar drie à vier keer per week, met een mix van cardio en krachttraining.

Via mijn sportschool, Sportvision in Geleen, kwam ik in aanraking met HYROX. Aanvankelijk stond ik er wat sceptisch tegenover, zeker vanwege eerdere lichamelijke klachten en een gebrek aan energie. Toch besloot ik deel te nemen aan de HYROX-trainingen, met als doel mee te doen aan HYROX Maastricht in februari 2025. Helaas moest ik deze voorbereiding vroegtijdig afbreken.

Toch liet HYROX me niet los. Toen ik in het MECC in Maastricht het evenement bezocht – waar ook een aantal trainers van Sportvision deelnamen – voelde ik het meteen: DIT WIL IK OOK!

En zo geschiedde. Inmiddels heb ik een ticket op zak voor HYROX Maastricht in september 2025. Samen met mijn zoon Jeremy ga ik op 21 september deelnemen aan de Men’s Double .

Via deze blog neem ik jullie graag mee in mijn voorbereiding en ervaringen. Mijn persoonlijke HYROX journey is begonnen!

Veel leesplezier,

Groet,

Jerry

Sporten en een niet aangeboren hersenletsel

jerry.bertrand@icloud.com — Mon, 09 Nov 2020 16:23:46 GMT

Voor mensen, net al ik, met een niet aangeboren hersenletsel (NAH), is de hoeveelheid energie in het lichaam de bepalende factor, hoe we de dag door te komen. Een laag niveau resulteert in concentratie problemen, hoge prikkelbaarheid en kan zelfs leiden tot cognitieve klachten.

De manier van opbouwen van deze energie is voor iedereen weer anders. Tijdens mijn revalidatie in 2018 heb ik ervaren dat voor mij sporten een bron van energie opbouw is. Sinds die tijd loop ik dan ook zo'n 2 á 3 keer per week hard en bezoek ik tot 2 keer per week de sportschool.

Na een introductieles "functional training" gegeven door Leo Beckers bij Sportvision in Geleen te hebben gevolgd, zag ik dit als een nieuwe mogelijkheid om mijn energieniveau te verhogen. Functional training is een mooie combinatie van cardio en kracht elementen in een training.

Na een aantal weken de training te hebben gevolgd, toch nog niet het gewenste resultaat. In een gesprek met Nygel Soree van Sportvision, kwam het onderwerp voeding ter sprake. Na enkele metingen te hebben uitgevoerd, toch moeten concluderen dat mijn eetgewoonten anders moesten. Op advies gestart met een voedingsschema gebaseerd qua dagelijkse hoeveelheid Kcal aan mijn sportactiviteiten per week.

Pas dit schema nu zo'n 3 weken toe en moet toegeven dat het mij helpt. Voel mee energieker en zie ook een vooruitgang in mijn hardloopactiviteiten. Gemiddelde snelheid schiet lekker omlaag!! Voor nu bedankt Leo en Nygel voor het advies en de ontvangen support.

Ben er echter nog niet en wil toch met mijn ervaringen iets gaan betekenen voor lotgenoten.

Voor nu zeg ik tegen lotgenoten hetzelfde als mijn kinderen en vrouw tegen mij zeggen: move to improve

Groet, Jerry

Millstätter See runde 2020

Sun, 23 Aug 2020 20:37:37 GMT

Corona halve marathon alternatief.

De uitbraak van Corona en alle daarbij behorende maatregelen, maakt het voor mij zowat onmogelijk om mijn gestelde doel voor 2020, om iedere kwartaal tijdens een hardloop evenement een halve marathon te lopen te behalen.

Had me al ingeschreven voor de halve marathon tijdens de Venloop (Venlo) in maart en de EIFEL halb-marathon (Waxweiler) in juni. Corona is nog steeds actueel, dus of ik mijn doel haal?

De drang om toch ieder kwartaal de afstand van een halve marathon te lopen blijft me bezig houden.

Ben met mijn gezin op vakantie in Karinthië Oostenrijk. We verblijven op Schwimmbad Camping Mössler in Döbriach een dorpje zo’n 500 meter van de Millstätter See gelegen. Uit voorgaande jaren weet ik dat er een route om het meer heen loopt, welke wandelend, per fiets of zelfs hardlopend te volbrengen is. De route is voorzien van diverse hoogte verschillen en doorloopt aan de ene zijde een bosgebied, aan de andere zijde diverse dorpjes gelegen aan een doorgaande hoofdweg.

Het is woensdag 12 augustus en samen met mijn broer Tom, welke enkele dagen eerder is aangekomen, wagen we een poging om om de Millstätter See heen te rennen. Na een klein ontbijt, gevulde waterzak, ID’s en mobiel, staten we om 8:01 aan de opgaven. We besluiten om aan deze uitdaging te starten, door eerst het stukje aan de doorgaande hoofdweg te lopen alvorens ons te begeven aan het bosgedeelte. De temperatuur loopt nogal snel op, dus zou het bosgedeelte verkoeling opleveren.

Na zo’n 16km naderen we het bosgedeelte en staat er een enorme heling op ons te wachten. En heel eerlijk, dit was voor mij het eerste wandel moment. Eenmaal boven weer begonnen met hardlopen. Zo’n 3km verder tijdens een bergloop weer moeten terugvallen op wandelen, benen waren te zwaar om maar vooruit te komen. Na een kilometer te hebben gewandeld, het hardlopen weer opgepakt en rustig de ronde uitgelopen.

Resultaat was een afstand van 28,22 km in een tijd van 3 uur en 11 minuten. TROTS met hoofdletters op het bereikte resultaat en moe maar voldaan.

Op naar een volgende uitdaging…

Move to improve !

Groet, Jerry

Venloop 2020

Wed, 04 Mar 2020 11:45:55 GMT

De voorbereiding tot de Venloop 2020

Zoals de titel van deze blog het al aangeeft, staat er voor 2020 wederom de halve marathon (21,1km) in Venlo op mijn agenda. De Venloop gaat plaats vinden op 29 maart en ik zal zeker proberen om het evenement uit te lopen. Maar heel eerlijk het liefst in een snellere tijd dan in 2019. Wat baal ik toch nog steeds van die 33 seconden, waardoor ik vorig jaar net boven de 2 uur eindigde.

De voorbereidingen voor de loop van dit jaar, zijn nog in volle gang, maar verlopen niet zo als gewenst..

Na in 2019 mijn oude Brooks Adrenaline GTS 18 te hebben verruild voor een paar Saucony Omni ISO omdat de Brooks Adrenaline GTS 19 niet de benodigde ondersteuning gaven, was het toch echt even wennen aan deze schoenen. Helaas, ondanks de goede service vanuit Wilma Running in Sittard, waren deze niet voor mij bestemd. Een blessure aan mijn rechtervoet was het gevolg. Al gauw dacht ik aan hielspoor en zou mijn Venloop hierdoor wel eens goodbye kunnen zeggen.

Door de blessure een aantal weken niet kunnen hardlopen. Om toch in beweging te blijven, het wandelen maar wat actiever opgepakt, maar er ontbrak toch wat voor mijn voldoening. De klachten bleven echter aan.

Om alvast wat meer in de wedstrijd mood te komen, op 16 februari meegedaan met de Danikerbosloop in Geleen. Lekker door de modder een afstand van 5 mijl gelopen. Zwaar, zeker door de meerdere klims die in het parcours zaten, maar leuk om te doen. Tevreden met het resultaat? Nou nee, nog een lange weg te gaan om de Venloop tot een goed einde te brengen.

Klinkt nu wel erg negatief allemaal, maar dat is het niet! Heb toch wel alweer wat weten te bereiken door strikt iedere training op te pakken. Zo merk ik dat mijn conditie vooruit gaat en de duurlopen steeds makkelijker in het halve marathon tempo zijn te lopen.

Voor nu staat als laatste voorbereiding op de Venloop, de Spa-Francorchamps run op de agenda. De bedoeling is om op 7 maart een 2-tal rondjes (14km) over het circuit te lopen. Zal niet in de tijd van Max Verstappen zijn, maar bij komst over de finish zal ik net zo euforisch zijn als Max bij het behalen van een goed resultaat.

Lees mijn ervaringen over mijn Spa-Francorchamps run in een volgende blog.

Move to improve!

Groet, Jerry

Mijn "Dumoulin" momentje tijdens de halve marathon Venloop 2019

Tue, 09 Apr 2019 13:46:20 GMT

Mijn "Dumoulin" momentje tijdens de halve marathon Venloop 2019

Het is nu al ruim een week geleden, dat ik de halve marathon in Venlo heb gelopen. De dag begon met een sportief ontbijt, gevolgd door voorbereidingen en de reis naar Venlo. Na de auto te hebben geparkeerd, zijn we via een shuttle bus naar het evenementen terrein vervoerd. Deze rit was al een hele ervaring. De buschauffeuse had niet haar beste dag geloof ik!!

Aangekomen op het evenementen terrein, de juiste kledingkeuze gemaakt, spullen opgeborgen en nog enige voorpret beleeft met broer Tom en nicht Andrea. Nog even een dikke geluksknuffel van Chantal, Shawna en Jeremy en op naar het startvak. Aangekomen in het startvak, duurt het wachten tot het startmoment dan wel erg lang. Nog even tijd voor een selfie!!

Me toch als doel gesteld om de halve marathon uit te lopen en me niet te focussen op de tijd. Het tempo van Tom ligt hoger dan dat van Andrea en mij. Ideaal, kan Tom zorgen voor de drankjes aan de finish. Gezien Andrea en ik hetzelfde tempo rennen, zouden we elkaar er wel doorheen helpen.

Na het startschot de eerste 100 meter samen gelopen, daarna heeft Tom het gas erop gezet. Samen met Andrea begonnen aan de afstand van 21,1km. De snelheid zat er al vroeg goed in. We liepen zo’n 5m:30s per kilometer en dat was goed vol te houden. Na een kilometer of 5 moest ik toch echt even plassen. Afscheid genomen van Andrea en een bosje opgezocht om even te ontladen. En het duurde en duurde…..Uiteindelijk klaar, dus gas erop.

Bij kilometer 13, kwam er voor mij een zeer prettig moment….tikkie op de schouder van Andrea. Voor ons liepen de 2:00 uur finishers, dus als ik daar in de buurt zou blijven lopen, zou ik het toch binnen 2 uur kunnen redden….dan toch maar dat doel nastreven…..dacht het wel he!!!

Het ging best lekker tot aan kilometer 19. Mijn benen werden zo zwaar, dat ondanks ik dat absoluut niet wilde, toch een meter of 10 heb gewandeld. Daarna was het niet zeuren Jerry, doorlopen, maak jezelf en je Pa trots op je.

De laatste 100 meter waren echt gigantisch zwaar, ondanks de vele aanmoedigingen van de mensen aan de kant. Eenmaal over de streep een voldaan gevoel, even bijkomen en de rest opzoeken.

Is het me nu gelukt om toch binnen de 2 uur te finishen.....

Het "Dumoulin" momentje heeft me mijn doel niet laten behalen. Maar ach ja, gezien het feit waar ik vandaan kom een geweldige prestatie. Toch dringt dit nog niet altijd tot mij door, maar dat zal wel komen door de enorme "drive" die er in me zit.

Op naar een volgende uitdaging.

De road naar de Venloop halve marathon

Sat, 30 Mar 2019 21:02:52 GMT

We staan nu aan de vooravond van de Venloop, een hardloopevenement in de gemeente Venlo, waarvan ik voornemens ben om een halve marathon (21,1km) te gaan hardlopen.

Veel van mijn vrienden, bekenden en familie welke ik hierover spreek vinden dit een enorme prestatie. Zelf ervaar ik dit nog niet zo, ik moet deze wel nog uitlopen.

Maar ja, als ik toch even terugkijk in de tijd….

Na het zeer ernstige mountainbike ongeval in Oostenrijk, augustus 2018, waren de vooruitzichten niet al te positief. Volgens de neurologen in het Klinikum te Klagenfurt, zou ik wegens mijn opgelopen hersenletsel, toch wel een jaartje nodig hebben om weer te kunnen lopen en praten. Door de zeer goede medische zorg en de liefdevolle ondersteuning van mijn familie en vrienden, is dit gelukkig anders gelopen.

Eenmaal terug in Nederland, begon het revalidatie traject in het Zuyderland ziekenhuis in Geleen. In een eerste gesprek met de revalidatiearts, begin september, werd mij gevraagd wat mijn doel was. En ja, door mijn zeer actieve levensstijl (sportschool, hardlopen, mountainbiken) voor het ongeval, was mijn streefdoel om nogmaals de halve marathon in Venlo te lopen. Had deze al eens in 2016 gelopen en het was voor mij een goed referentiekader om te zien waar ik zou staan.

Herinner me de blik op het gezicht van de revalidatiearts nog.

De revalidatie ging van start en na de diverse disciplines binnen dit team te hebben gesproken, volgde een eerste actieve sessie bij de fysiotherapie. Ook hier werd mij wederom gevraagd wat mijn doel was, netje geantwoord met het rennen van de halve marathon in Venlo in Maart 2019, maar dat was absoluut niet haalbaar. Ik moest mijn doel bijstellen en mij focussen op een afstand van maximaal 5km hardlopen. Echt niet, dat kon en wilde ik ook niet accepteren. In korte tijd is het hardlopen op de loopband een onderdeel geworden van mijn fysiotherapie sessies en hebben we dit in goede samenspraak kunnen verplaatsen naar hardlopen buiten en met toevoeging van eenmalig wekelijk bezoek aan de sportschool buiten de fysiotherapie sessies om. Door de gedegen en professionele ondersteuning van de fysiotherapeute en fysiotherapeut, is er in December 2018 besloten te stoppen met de sessies en dat ik mijn sportactiviteiten op zelfstandige basis kon voortzetten.

Tijd dus om mijn running lady “Inge” weer eens te benaderen om samen te gaan hardlopen. We deden dit immers voor het ongeval ook al bijna een jaartje samen en dat beviel ons goed. Destijds samen deelgenomen aan Maastrichts Mooiste (10km) en aan de SPA-Francorchamps Run (7km) in de sneeuw.

Zogezegd, zo gedaan. We zijn weer samen gaan hardlopen, vaste dag en tijdstip afgesproken, ongeacht de weersomstandigheden, lopen… Ondertussen ook alweer deelgenomen aan de diverse hardloopevenementen. Zou hebben we samen de Poort naar het Heuvelland trail (8,3 km) en de Danikerbosloop (5 mijl) alweer achter ons. De motivatie is er om nog aan meerdere evenementen deel te nemen, dus blijf de blogs volgen.

Om mijzelf toch nog beter voor te bereiden op de Venloop, op 9 Maart nogmaals de SPA-Francorchamps Run gelopen, maar nu 2 rondjes (14km) in gezelschap van mijn broer Tom. En eerlijk, het eerste rondje ging veel beter dan het tweede rondje. Uiteindelijk in een netto tijd van 1:20:16 de run uitgelopen. Mooi resultaat!

Gaat me dit alles goed af?? Ja, zolang ik maar goed blijft luisteren naar mijn lichaam en mijn rust momenten neem. Moet toegeven dat dit niet altijd even makkelijk is, gezien mijn “drive” om door te gaan, maar wil ook niet weer terugvallen. Het voelt nu zo goed.

Bij het opschrijven van deze tekst, bedenk ik me, wat zou er nu niet mooier zijn dan dat ik mensen welke in eenzelfde situatie zitten als mij, ook zo enthousiast zou kunnen maken om te bewegen, zodat ze zich wellicht beter in hun lichaam gaan voelen en als ze uiteindelijk aan toe zijn hun oude sportactiviteiten weer op te pakken of nieuwe te ontdekken.

Zal ik het eens omschrijven als MOVE TO IMPROVE

Ben je benieuwd na het lezen van deze blog, hoe de Venloop mij vergaan is, check dan mijn volgende blog.

NAH en ik, wat ervaar ik en waar loop ik tegenaan

Sat, 26 Jan 2019 16:54:26 GMT

NAH en ik, hoe ga ik daar vervolgens mee om ..

Iedereen met een aandoening zal het met me eens zijn, je loopt tegen dingen aan waar je een weg in moet vinden.

Je kunt jezelf identificeren met een aandoening en deze als een last met jezelf meedragen en toestaan dat deze je hele leven beïnvloedt of je kunt ermee aan de slag gaan en proberen je leven zo aangenaam mogelijk te maken als kan in combinatie met je aandoening.
Ik ben van huis uit iemand die oplossingsgericht denkt en niet opgeeft dus voor mij was de eerste optie geen optie en ik ging ermee aan de slag om met een NAH een zo positief mogelijk leven te leiden.

In het begin toen ik pas thuis was uit het ziekenhuis en ik nog niet echt duidelijk had wat het NAH voor een impact zou gaan hebben op mijn toekomst liep ik regelmatig na te denken en te piekeren over de invloed die dit kon hebben op mijn cognitieve en sociale vaardigheden.

Ik werd hier best wel onzeker van want wat als ik niet meer kon functioneren zoals ik gewend was?

Wat als ik als vader op een vreemde onbekende manier zou reageren op mijn kinderen? Of op mijn echtgenote? Op de rest van mijn omgeving?

Wat als mijn hersens cognitief niet meer deden wat ik gewend was?
Als ik mijn werk niet meer kon doen?
Als ik niet meer kon multitasken, of de snelheid eruit was?
Vaardigheden die ik stuk voor stuk nodig heb in mijn werk.

Word ik nog de persoon die ik was voordat dit allemaal gebeurde?

Mijn directe omgeving viel het wel op dat ik soms anders reageerde dan voorheen, ik was sneller geprikkeld, reageerde op dingen waar ik normaal niet op zou reageren en reageerde niet op dingen die me normaal gesproken zouden irriteren.
Ik kon wat minder verdragen, was lichter te raken en piekerde me een slag in de rondte omdat ik toch wel bang was dat ik nooit meer de oude zou worden.

Hiervoor hebben we goede handvaten gekregen van de Neuro psycholoog en ik herkende de situaties waar ik anders reageerde met hulp van mijn omgeving vrij snel en kon die leren herkennen er erop inspelen en aanpassen.
Er zijn nog altijd dingetjes waarop ik anders reageer, maar omdat dat aangenaam is heb ik dat aangehouden en is dat een onderdeel geworden van Jerry met een NAH.
Ik zeg sneller wat me op het hart ligt en dat is een positieve ontwikkeling die ik dan ook van harte omarm.

Wat de cognitieve vaardigheden betreft, dit heb ik voorgelegd aan mijn neuro psycholoog na een aantal maanden en ik heb een aantal testen gedaan.
Het geheugen, de snelheid, het organiseren en plannen en de aandacht cq focus zijn door middel van deze testen aan een grondig onderzoek onderworpen om te bekijken of dit inmiddels aan het herstellen was.

Tijdens het maken van de testen gaat uiteraard van alles door je hoofd, maar ik heb mijn uiterste best gedaan om ze te maken.

Groot was de verbazing en ook de trots toen ik een aantal dagen na de testen een oefening zomaar op papier kon zetten volledig uit mijn geheugen. Wat was ik trots dat ik dat nog allemaal wist. Eigenlijk was ik er dus toch onbewust een beetje van uit gegaan dat dit alles toch een blijvende impact zou hebben op mijn doen en laten en vooral op mijn kunnen.

Na een week of twee kreeg ik in het uitslag gesprek dan ook te horen dat mijn cognitieve vaardigheden volkomen normaal waren en ik niet onder deed voor de gemiddelde persoon uit mijn leeftijdscategorie die werkzaam was in een soortgelijk beroep.

Ik was dolgelukkig en blij dat ook dit zo belangrijke stuk niet was verandert en ik toch nog voor een groot deel mij was, vergelijkbaar met de mij voor het ongeval.

Nu, heb ik het bericht gekregen dat ik mijn werkzaamheden weer langzaam mag gaan opbouwen.
Op therapeutische basis, stapje voor stapje in een tempo dat past bij mij en bij de gevolgen van NAH.

Ik sta te popelen om weer te mogen beginnen en ben me bewust ervan dat ik ook hier tegen bepaalde zaken ga aanlopen.

Hoe me dit vergaat?
Stay tuned ...

Danikerbosloop 2019

Sat, 19 Jan 2019 12:50:36 GMT

Danikerbosloop 2019

De tweede trailrun voor 2019 is een feit!!

Gisteren ingeschreven voor de Danikerbosloop op 17 februari 2019. Doel is de trailrun te lopen van 5 mijl! Fijn dat mijn running lady Inge van Pey ook mee loopt.

Voor meer info klik op de link: https://www.danikerbosloop.nl

Poort naar het Heuvelland trainrun

Sun, 06 Jan 2019 00:00:00 GMT

Yes, we did it....de eerste trail run samen met mijn running lady Inge van Pey, was op 6 januari 2019 een feit.